kalendarium 02 września JERZY MAŁEK TRIO Piotrków Trybunalski w klubie Sky Pub na Old Town Jazz Festival 22 września JERZY MAŁEK QUARTET Kraków klub CENTRALA Mały Rynek koncert promujący najnowszą płytę AIR 28 września JERZY MAŁEK QUARTET Poznań klub BLUE NOTE koncert promujący najnowszą płytę AIR 30 września JERZY MAŁEK QUARTET Olsztyn sala kameralna amfiteatru przy zamku w Olsztynie koncert promujący najnowszą płytę AIR

Najnowsza płyta Jerzego Małka AIR już w sklepach! Autorski projekt trębacza nagrany został w składzie: JERZY MAŁEK trąbka MARCIN WASILEWSKI fortepian MICHAŁ BARAŃSKI bas MICHAŁ MIŚKIEWICZ perkusja “Jest to kwartet extraordinaire, co często brzmi jak trio, bo jego oś, fortepian i bębny, gra jak jeden instrument. Z innym niż w legendarnym Akustycznym Triu i sekcji legendarnego Kwartetu Trębacza basistą, Michałem Barańskim,którego pięknie rzeżbione ostinata niezawodnie i sugestywnie odmierzają czas, Marcin Wasilewski i Michał Miśkiewiczdemonstrują słynne telepatyczne tete-a-tete. Ale jednak to trąbka nadaje ton i od jej pierwszych dzwieków wiadomo,czy jest to piosenka o szcześciu w miłości, czy o nieszczęściu w zdradzie.W tej trąbce jest więcej tytułowego Air, powietrza, niż blachy; więcej atmosfery niż stratosfery; Milesa niż Dizzy’ego.Ta trąbka brzmi naturalnie, jej ton jest szczery, a więc wymowny, zwłaszcza gdy wyraża klasyczne trąbkowe emocje - nostalgię i patos. Naturalna oczywistość dzwięku tchnie perfekcją i pewnością, która nie opuszca trębacza także wstosunkowo nielicznych, a przez to tym bardziej pamiętnych, momentach brawurowych. Z najgorszych opresji i pułapekjakie udało mu się na samego siebie zastawić, wychodzi zwycięsko z łatwością i wdziękiem, które pozwalają wątpić,czy opresja była prawdziwa, czy może tylko udawana, jak wtedy, gdy klown straszy dzieci, że nie umie jeżdzić na rowerze.Ten sam klown śpiewa w stolicy archipelagu te habanery o honorze w tropikach jak z Frederico Garcii Lorci. Zdarzasię, jak to klownowi, że nuta mu się omsknie łąmiąc ładny szyk wdzięcznej melodyjki. Nuta lekko fałszywa, ni czarna,ni biała, w Nowym Orleanie mówili na nie blue notes, a w Rio - desafinado, pewnie Romowie też jakoś to nazywają.Takie przesunięcie frazowe zmienia wszystko, w szczególny sposób ”brudzi”. Niezawodna pewność, w istocie banalna,gdy chodzi o dzwięki niewatpliwe, wobec dzwięków wątpliwych nabiera heroizmu i arogancji jak u Parkera. Granie “dirty” to podstawa jazzowego paradygmatu i nie chodzi tu o chrypkę i wibrato, ale o kreatywne nastawienie. Chodzio taką klownadę właśnie, która tu zmieniła konwencjonalny jazzowy kwartet z konwencjonalnym zacięciem afro-kubańskim w fiestę oryginalnej wirtuozerii, muzykalności i zgrania.” Tomasz Tłuczkiewicz

Jerzy Małek

trębacz jazzowy, kompozytor urodzony w 1978 r. w Elblągu.
Początki gry na instrumencie wiążą się z grą w orkiestrze dętej, do której zapisał się w wieku 13 lat. Gruntowną naukę muzyki rozpoczął w liceum muzycznym w Elblągu. Kontynuował kształcenie rozpoczynając studia na Wydziale Jazzu i Muzyki Rozrywkowej na Akademii Muzycznej w Katowicach. Studiował pod kierunkiem jednego z czołowych polskich trębaczy jazzowych Piotra Wojtasika.
W 1996 r. Jerzy Małek zaczął profesjonalnie zajmować się muzyką uczestnicząc w życiu muzycznym jazzmanów z Trójmiasta. Grał w pierwszym stałym zespole z muzykami takimi jak : Dominik Bukowski, Adam Żuchowski, Zdzisław Kalinowski, z którymi zdobył pierwsze laury na Konkursie Zespołów Jazzowych i Bluesowych w Gdyni.
Z początkiem studiów wiążą się dwa ważne wydarzenia w karierze muzyka: zaproszenie przez Jarka Śmietanę do współpracy przy projekcie muzycznym, którego efektem było nagranie płyty „ African Lake” z udziałem legendarnego alcisty amerykańskiego Gary’ego Bartza, oraz założenie przez trębacza pierwszego własnego zespołu. Był to kwintet w skład którego wchodzili czołowi muzycy młodego pokolenia: Tomasz Grzegorski, Michał Tokaj, Romuald Twarożek, Sebastian Frankiewicz.
Kwintet zaprezentował się na szeregu konkursów i festiwali jazzowych w Polsce i za granicą, zdobywając pierwsze miejsca i nagrody indywidualne. Do najważniejszych należą: pierwsze miejsce na Jazz Juniors 1999 oraz „Klucz do Kariery” na Pomorskiej Jesieni Jazzowej zdobyty tego samego roku.
Efektem pracy zespołu było powstanie pierwszej autorskiej płyty Jerzego Małka „By Five”, wydanej przez Jazz Forum w 2000 r.. Płyta spotkała się z dużym zainteresowaniem i doczekała się reedycji przez wytwórnię NotTwo.
W tym samym roku artysta został laureatem Międzynarodowego Konkursu Improwizacji Jazzowej w Katowicach, oraz „Nową nadzieją” w corocznej ankiecie czytelników Jazz Forum.
W lutym 2002 r. Jerzy Małek nagrał sesję sekstetu do którego zaprosił Marcina Ślusarczyka, Radka Nowickiego, Jana Smoczyńskiego, Macieja Adamczaka oraz Sebastiana Frankiewicza która ukazała się pod nazwą „Gift”,wydaną przez Not Two rec. Część tej sesji w reedycji znalazła się na krążku „Inspiration” wraz z utworami nagranymi w roku 2007 przez kwintet do którego Małek zaprosił Dominika Bukowskiego, Jakuba Cichockiego, Wojtka Pulcyna, Tomasza Sowińskiego, Dariusza Herbasza oraz specjalnego gościa Przemysława Dyakowskiego.
Rok 2003 r. przyniósł kolejne ważne wydarzenie w karierze trębacza. Został zaproszony do współpracy przez Zbigniewa Wegehaupta i Janusza Skowrona , legendy polskiego jazzu. Współpraca zaowocowała nagraniem płyty kwartetu Zbigniewa Wegehaupta zatytułowanej „Wege”.
W 2004 r. Jerzy Małek zdobył trzecie miejsce na Międzynarodowych Zmaganiach Instrumentów Dętych w Szczecinie, w których udział brali muzycy z Europy i USA. Miał wtedy okazję zagrać z Billy Harperem i jego zespołem.
W 2005 r. rozszerzył skład zespołu do septetu w którym grali: Łukasz Poprawski, Tomasz Grzegorski, Jacek Namysłowski, Michał Tokaj, Maciej Adamczak i Roman Ślefarski, w tym składzie nagrał płytę „ Spirit of the Time”.
Rok póżniej artysta formuje kilkunastoosobowy skład pod nazwą Jerzy Małek Group feat. Mika Urbaniak i nagrywa krążek „Bop Beat”.
Płyta „Future in the Past” nagrana w 2010 roku wieńczy serię pięciu płyt autorskich zaliczanych do szeroko rozumianego nowoczesnego mainstreamu jazzowego.
Obecnie Jerzy Małek obrał nowy kurs muzyczny, poszerzając kontekst harmoniczny, rozwinął melodykę, oraz dodał elementy rytmiczne czerpiąc z europejskiej muzyki folklorystycznej.
Najnowsza płyta Jerzego Małka „Air” nagrana została w czteroosobowym składzie muzycznym tak by stworzyć więcej przestrzeni do wspólnej improwizacji i wzbogacić paletę środków interpretacyjnych instrumentu wiodącego – trąbki.

W dotychczasowej karierze artysta grał ponad to z takimi muzykami jak: Janusz Muniak, Tomasz Szukalski, Zbigniew Namysłowski, Michał Urbaniak, Andrzej Jagodziński, Wojciech Karolak, Leszek Możdżer, Stanisłąw Soyka, Adam Czerwiński, Steve Logan, Maria Schneider, Wojciech Groborz, Cezary Konrad i innymi.

By Five

Spirit of the Time

Bop Beat

Inspiration 2002/2007

Future in the Past

AIR

30 września

JERZY MAŁEK QUARTET
Olsztyn sala kameralna amfiteatru przy zamku w Olsztynie
koncert promujący najnowszą płytę AIR

28 września

JERZY MAŁEK QUARTET
Poznań klub BLUE NOTE
koncert promujący najnowszą płytę AIR

22 września

JERZY MAŁEK QUARTET
Kraków klub CENTRALA Mały Rynek
koncert promujący najnowszą płytę AIR

recenzje

…Błyskotliwy debiut najbardziej obiecującego trębacza młodego pokolenia polskich jazzmanów…

Komentarz do pierwszej autorskiej płyty Jerzego Małka „By Five” JAZZ FORUM

***

…Zupełnie odrębnym tematem jest kompozytorska i aranżerska praca, jaką wykonał lider. Napisane przez niego utwory są nie tylko stylowe, ale mają siłę standardów. Tematy łapią i nie puszczają, dźwięczą pod czaszką jeszcze długo po zakończeniu słuchania płyty. Utwory szybkie, dynamiczne, przeplatają się z nastrojowymi balladami i program płyty nie jest monotonny. W dodatku w przypadku Małka talent do pisania muzyki idzie w parze z talentem do aranżowania. Na całej płycie zespół brzmi mocno, bogato i z nie na codzień spotykaną energią, a umiejętne zestawienie saksofonu tenorowego i altowego powoduje, że niektóre partie grane są z taką siłą i rozpiętością chromatyczną, jakby wykonywał je mini big band….

Robert Buczek

Recenzja drugiej płyty Jerzego Małka „Gift” (Not Two rec.) JAZZ FORUM

***

…Najbardziej widocznym okazał się Małek, który podążając tropem gigantów jazzowej trąbki (zwłaszcza "środkowego" Davisa), gra w sposób oszczędny, wyważony, choć zdarza mu się, jak np. w "Dziewczynie lipcowej", "odjechać" w dalsze regiony…

….To właśnie zestawienie lirycznej trąbki Małka z kompletnie nieprzewidywalnym Maseckim stworzyło konflikt, dramatyzm, coś, bez czego jazz byłby tylko letnią muzyczką…
Bogdan Chmura

Recenzja płyty Zbigniewa Wegehaupta „Wege” JAZZ FORUM

***

… Septet Urbaniaka zabrzmiał bardzo spójnie.. Słuchaczom na pewno na długo zapadną w pamięci solówki Jerzego Małka, który od lat zaliczany jest do grona najlepszych jazzmanów młodego pokolenia, ale po tym co pokazał w sobotę, śmiało możemy go uznać za jednego z najlepszych dęciaków- jazzmanów w Polsce! Błyskotliwe improwizacje, wirtuozowska biegłość, muzyczna wyobrażnia. Tak, ten trębacz nas jeszcze nieraz zaskoczy….

Recenzja koncertu („Urbaniaka hołd dla Komedy”) na Międzynarodowym Festiwalu „Jazz na Starówce” (lipiec 2007)

***

Najnowsza płyta Jerzego Małka AIR już w sklepach!

(2011-09-02)




Autorski projekt trębacza nagrany został w składzie:
JERZY MAŁEK trąbka
MARCIN WASILEWSKI fortepian
MICHAŁ BARAŃSKI bas
MICHAŁ MIŚKIEWICZ perkusja

“Jest to kwartet extraordinaire, co często brzmi jak trio, bo jego oś, fortepian i bębny, gra jak jeden instrument. Z innym niż w legendarnym Akustycznym Triu i sekcji legendarnego Kwartetu Trębacza basistą, Michałem Barańskim,którego pięknie rzeżbione ostinata niezawodnie i sugestywnie odmierzają czas, Marcin Wasilewski i Michał Miśkiewiczdemonstrują słynne telepatyczne tete-a-tete. Ale jednak to trąbka nadaje ton i od jej pierwszych dzwieków wiadomo,czy jest to piosenka o szcześciu w miłości, czy o nieszczęściu w zdradzie.W tej trąbce jest więcej tytułowego Air, powietrza, niż blachy; więcej atmosfery niż stratosfery; Milesa niż Dizzy’ego.Ta trąbka brzmi naturalnie, jej ton jest szczery, a więc wymowny, zwłaszcza gdy wyraża klasyczne trąbkowe emocje - nostalgię i patos. Naturalna oczywistość dzwięku tchnie perfekcją i pewnością, która nie opuszca trębacza także wstosunkowo nielicznych, a przez to tym bardziej pamiętnych, momentach brawurowych. Z najgorszych opresji i pułapekjakie udało mu się na samego siebie zastawić, wychodzi zwycięsko z łatwością i wdziękiem, które pozwalają wątpić,czy opresja była prawdziwa, czy może tylko udawana, jak wtedy, gdy klown straszy dzieci, że nie umie jeżdzić na rowerze.Ten sam klown śpiewa w stolicy archipelagu te habanery o honorze w tropikach jak z Frederico Garcii Lorci. Zdarzasię, jak to klownowi, że nuta mu się omsknie łąmiąc ładny szyk wdzięcznej melodyjki. Nuta lekko fałszywa, ni czarna,ni biała, w Nowym Orleanie mówili na nie blue notes, a w Rio - desafinado, pewnie Romowie też jakoś to nazywają.Takie przesunięcie frazowe zmienia wszystko, w szczególny sposób ”brudzi”. Niezawodna pewność, w istocie banalna,gdy chodzi o dzwięki niewatpliwe, wobec dzwięków wątpliwych nabiera heroizmu i arogancji jak u Parkera. Granie “dirty” to podstawa jazzowego paradygmatu i nie chodzi tu o chrypkę i wibrato, ale o kreatywne nastawienie. Chodzio taką klownadę właśnie, która tu zmieniła konwencjonalny jazzowy kwartet z konwencjonalnym zacięciem afro-kubańskim w fiestę oryginalnej wirtuozerii, muzykalności i zgrania.”

Tomasz Tłuczkiewicz
pokaz wszystkie

foto

management

magdalena wierzbicka hologram x
magdalena.wierzbicka@holo-gram.com